บทที่ 170 เขาร้อนใจแล้ว

พิรัชย์ยืนงงเป็นไก่ตาแตก เขาไม่เข้าใจเลยว่าเกิดอะไรขึ้น ทั้งที่เดินตามหมอภนิตาตระเวนช้อปปิ้งมาค่อนวันจนแข้งขาอ่อนแรง ท้องไส้ก็ร้องประท้วงด้วยความหิวโหย แถมคอยังแห้งผาก

ทั้งที่สั่งอาหารมารอไว้เต็มโต๊ะแล้วแท้ๆ แต่จู่ๆ หมอภนิตากลับสั่งห้ามไม่ให้เขาแตะต้องอาหารหรือเครื่องดื่มแม้แต่ปลายก้อย

ต่อให้พิรัชย์...